Oldum olası gökyüzünü seyretmeyi severim. Hangi yıldız nerede adları nedir, ay bu gece büyük mü, yıldız kaymaları v.s.
Gece yolculuklarında mutlaka farları birdenbire kapatırım, sesler yükselir; aaa ne oluyor, ne kadar karanlık, aaaa... İnanılmazdır, birden asfalttaki şeritler kaybolur ve hepsi, tüm yıldızlar tepenizde inanılmaz bir manzarayla size merhaba derler. Yada onlar bize hep merhaba derlerde biz duymayız. Farları kapatınca sanki Dünya değişir.
Her Agustos ta heyecanlanırım, göktaşlarının dünya atmosferine girişini seyretmek için. Gerçi son iki senedir Dalyan da olmama rağmen izleyemiyorum. Uykum geliyor yada dışarı çıkamıyoruz filan. Bu sene inşallah.
Seneler önce Antalya da, Saklıkent te 9 Eylül üniversitesinin bir eğitimine katılmıştım. Çadırlarda kalmıştık, uykusuzluktan bayılmıştım, tam Ay vardı ama tüm bu zorluklara karşın, o güne kadar, geceleri sanki bir kör gibi gökyüzüne baktığımı farkettim. O gece gökyüzünü okumayı öğrendim. Çok da keyif aldım. Daha tohumunun esamesi bile okunmayan olacağı meçhul çocuğuma bu bilgileri aktaracağıma kendi kendime söz verdim.
Amazon-Marmaris, Şirince - Izmir, Fenerbahçe-İstanbul da çok keyif alarak gökyüzünü izlediğim yerlerden sadece birkaçı.
Sonra, geçen Likya yolu yürüyüşünde Fazile bana Sky bişi programını öğretti. Telefonunuzu, geceye, gökyüzüne çeviriyorsunuz ve hoopp acaba o yıldız mıydı, bu yıldızmıydı demiyorsunuz. Yıllık ufak bir de ücreti varmış. Yanlış hatırlamıyorsam 9 Tl. Bisiklet turuna çıkmadan önce alacağım dedim ama maalesef olmadı.
Sonra dün gazetede okudum ""skyview "" diye bir program, bu gece tuttum ı pad i gökyüzüne ve bingo, büyük aycığım bana merhaba diyor.
Ne demişler tesadüf yoktur.
Kalın sağlıcakla
Nasa anne
