4 Ocak 2017 Çarşamba

Sehirden köye göçmek ve sürdürülemezlik

Merhaba,

Facebook da, şehirden köye göçmek ve sürdürülemezlik adlı bir sayfam var. Zaman zaman paylaşımlar yaptıgım. Şehre yada köye ait avantajlar ve dezavantajlar hakkında.

Bugün buradan bir paylaşım yapmak istedim.
Buyrun;

Rutinimiz sabah kalkış ve kim erken sıcak yatağını bırakabilirse, onun banyoda ki küçün ısıtıcıyı açık konuma getirmesi ve koşarak yatağa dönmesi ile başlıyor. Çok sıkışmışsa arada çiş molası verilebilir tabi. İkinci başlatılması gereken eylem ise, mutfaktaki küçük ısıtıcının açılması.  Bu hep benim işim oluyor çünkü kahvaltı hazırlığını başlatmak günlük rutinim. 



Hava yağmurlu ve soğuksa Ada kız okula araba ile bırakılıyor ki bu da Cem in rutini. 
Hava soğuk yada çok rüzgarlı Değilse,  Ada kız yeni yine şehirden göçen bir ailenin tatlı mı tatlı kızı ile muhtemelen hayat boyu hatırlayacakları sohbetleri ederek, çeşitli hayvanlarla muhatap olarak okul yoluna düşüyorlar.



Biz mi, hava iyiyse hemen yürüyüşe çıkıyoruz. Poyraz en çok sevinen oluyor bu işe.  hava soğuk ve yağmurlu ise ısınan mutfağımızda ya sohbet ediyoruz, ya kitap, gazete okuyoruz yada bugunkü gibi kızımın siparişi üzerine hazırladığımız "süt reçelini"  yaparken kah Cenk SÖNMEZSOY un kitabından okuduğum ve yaptığım bir imla yanlışına gülüyor kah şunu yapsak yok bunu yapsak diyor kah geçen yıllarda "şeytan çukulata giyer" pastasını bize yapan bir aileyi sevgiyle anıyoruz.  



Bu dünyayı terkedenleri de anıyor, kızımın ezberlemekte zorlandığı bir Fatiha göndermeyi de unutmuyoruz. 

Emekliliğin en kocaman tatlarından biri olsa gerek, hayat arkadaşın hep yanında, sohbetler; içerikleri bazan çok üzücü olsa da hep şanslı hissettiren cinsten. Ohoooo o sohbetlerde evler mi alınıp dekore edilmiyor, arsalar alınıp üzerine ev mi yapılmıyor, bir mutfak fotoğrafı hakkında bile konuşulabiliyor. Tamam, ara ara dedikodu da var ama vallahi çok naif. Sarılmalar, burnundan çıkan sümükler, pırtlar... hayat hep mutfakta, hep bizim yanımızda. 

Demem o ki. Keyifli olun, bir hayat arkadaşı edinin, ( sadece insan değil, bu bir eşya olur bir kedi olur, köpek olur..) arkadaşlarınızı ihmal etmeyin, bir diğer arkadaş gibi onlarla reçel paylaşın. Birşeyler üretin. Nerede olduğunuzda hiç farketmez. Bugün burada yarın başka biryerde. Yeterki huzurlu olun. Çok ama çok kötü şeyler olacağını düşünmeyin. Olsa da iyi yanını hep bulun. Birlik olun beraber olun. Hareket edin. Gerinin. 

Öyle işte bugün de bööle,
Kalın sağlıcakla

İmza, coşmuş anne


5 yorum:

Nilgün Komar dedi ki...

güne sıcağa dokunarak başlamak güzeldir bilirim bende köyde yataktan fırlayınca bir horon tepinirdim ısıtıcı yoktu o zamanlar ne eğlenirdik..

tülin dedi ki...

Hayatı basit yaşamakla ilgili ne güzel bir paylaşım. DAİM OLSUN, sevgiler

Oglak Kizlari dedi ki...

Ah Nilgun, eskiden ne mutluyduk. Bu ust uste gelen olaylar hepimizi Pollyanna yapti.

Operim cokcana

Amiin Tulin im, amin. Isler hep zorlasiyor, yitirilen canlar, olaylar....

Sevgi ile

Meliha Duran dedi ki...

Vay, süt reçeli :) Hiç yapmadım desem... Bu aralar eşim kilo vermek istiyor diye üzerimde çok baskı var, mutfakta abur cubur yapmak yasak :)

Oglak Kizlari dedi ki...

Gec cevap yazmanın faydaları.
ne oldu Meliha süt reçeli ve rejim işi.

imza meraklı anne